คนเราเวลา๑วงตก เวรจะเข้ามาซ้ำ กssมขะเข้ามาซัด แต่มันพอมีวิธีแก้อยู่

คนเราเวลา๑วงตก… เวรจะเข้ามาซ้ำ กssมขะเข้ามาซัด แต่มันพอมีวิธีแก้อยู่

คนเราเวลา๑วงตก ก็เหมือนว่าทุกสิ่งอย่างจะถาโถมเข้ามา

“เวร” มันก็จะเข้ามาซ้ำ “กssม” มันก็จะเข้ามาซัด

เ รื่ อ ง “ขี้ห มู ลาขี้หมาแห้ง” มันจะถูกงัดขึ้นมา

จนเราแทบ “ไม่มีเวลา” ได้หยุดพักหายใจเชียวหละ

จริงแล้วทุกคนมันก็มีห้วงเวลาอ ย่า ง นี้ทั้งนั้น

ฟังย ายนะ… มึงต้อง “ดึงตัวมึงออกมาจากปัญหา” ให้ได้ก่อน

แล้ว “ตั้งสติ” ให้ดีเข้าไว้ อย่าใจร้อนทำเหมือน ลิงเเก้เเห

ที่ “ยิ่งแก้…” มันจะยิ่งพันหนักเข้าไปใหญ่

เงียบเสียสักพักก็คงไม่เป็นไร ทำเป็นไม่ได้ยินอะไร

จะได้ไม่ต้องสะเทือนใจกับคำนิ น ท า กับขี้ปากคน

ทำเหมือนมองไม่เห็นปัญหาอะไร แกล้งทำเป็นไม่รับรู้

ปล่อยให้พวกใจร้ า ยแสดงนิ สั ย… จะได้รู้นิ สั ยคน

ช่วงที่ชีวิตเกิດปัญหา เกิດอุปสรรค์นี่แหละ

เป็นช่วงเวลาที่เราจะได้เห็นธาตุแท้ ของคนรอบตัว

แบ่งเวลาทบทวนตัวเองสักนิดอย่างเปิดใจ

เดี๋ยวก็เริ่มต้นใหม่ได้ อึดอัดนัก อย า กสบายใจ

ก็ทำบุญด้วยการเลี้ยงเจ้ากssมนายเวรกลางแจ้งไป

ตั้งโต๊ะเตี้ย เรี่ยพื้น จัดของเลี้ยงเจ้ากssมนายเวรเสีย

ให้เขาอิ่ม เขาจะได้ไปไกล หากทำได้มันจะดี

ปัญหาที่ติดขัด จะได้คลี่คลายไป

แนะนำ… จะขึ้นของเลี้ยงอะไรบ้างก็ตามใจ

แต่หนึ่งในนั้นต้องมี ห มู นอนตองจำไว้

อย่า “นับธูป” ที่จะจุดนะ “หยิบ” ได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น

ส่วน “ทาน” ที่จะให้สัมภเวสีกิน

อย่าใส่ “ถ้วยชาม” เอา “ใบตองรอง” ให้ก็พอ

แล้วก็ขอนะของทั้งหมดให้เป็นทานคนอื่นไป

อย่าได้เก็บเอามาใส่ปาก…

คิดจะทำก็ต้องตั้งใจทำ ทำแล้วให้สบายใจ

ทำแล้วมาทุกข์อย่าทำ มันไม่ได้อะไร

ทำ หรือ ไม่ ก็แล้วแต่ใจเถิด

การให้ธรรมทานชนะการให้ทั้งปวง