อ่ า น แ ล้ ว ช อบ เพราะ สั้นกระชับดี จึ ง ข อ แ ช ร์ ม า

เมื่อมนุษย์ต า ยไปแล้ว มีทางไป ๗ ทาง คือ

ทางที่ ๑. ไปพระนิพพาน ด้วยกำลังของ วิปัสสนาญาณ

ทางที่ ๒. ไปชั้นพรหม ด้วยกำลังของ สมถภาวนา

ทางที่ ๓. ไปสวรรค์ ด้วยกำลังของ หิริโอตตัปปะ คือ เกรงกลัว ละอายต่อบาป

ทางที่ ๔. กลับมาเกิດเป็นมนุษย์ ด้วยกำลังของ ศีล ๕

ทางที่ ๕. ไปเกิດเป็นสัตว์เดียรัจฉาน ด้วยกำลังของ ความหลง

ทางที่ ๖. ไปเป็นเปรต อสูรกาย ด้วยกำลังของ โลภะ คือความโลภ

ทางที่ ๗. ไปเกิດเป็นสัตว์นรก ด้วยกำลังของ โทสะ คือความโกรธ

เงินทอง ส่งถึง โรงพย าบาล

ลูกหลาน ส่งถึง หลุมศ พ

บุญกุศล ส่งถึง ภพหน้า

ภาวนา ส่งถึง นิพพาน

อย า กทำบุญ แต่ไม่มีเวลาไปวัด ไม่มีเวลาไปทำบุญ

แต่ยังมี เวลาหายใจอยู่ ก็ใช้ลมหายใจนั้น ให้เป็นประโยชน์ สิ

ทำใจ ให้สงบ หายใจเข้า ก็ภาวนา ว่า “พุท” หายใจออก ก็ภาวนา ว่า “โธ” นี้ ก็ได้บุญ มหาศาลแล้ว

พระพุทธเจ้า ไม่ได้สอนให้เรา มีความสุข แต่พระองค์ สอนให้เรา รู้จักทุกข์ เรียนรู้ทุกข์และ เข้าใจในทุกข์นั้น หาเหตุแห่งทุกข์ แล้วกลับไปแก้ที่ต้นเหตุ ที่ทำให้เกิດ ทุกข์

กาย กับ ใจ อยู่ที่ไหน ที่นั่นแหละเป็นที่ ปฎิบัติบูชา

ภาวนาอยู่ที่บ้าน อยู่ที่วัด อยู่ที่ ทำงาน อยู่โรงพย าบาล อยู่ที่ไหน ก็ภาวนาได้หมดทุกที่

บวช หรือ ไม่บวช ก็ภาวนาได้

อ่ า นแล้ว นำไปคิด นำไปใช้ เมื่อใช้แล้ว ปฎิบัติแล้วจะ เข้าใจ เมื่อเข้าใจแล้ว จะรู้แจ้งเห็นจริงในภัย ของการเกิດว่า เป็นทุกข์ แสนทຮมาน และน่ากลัว

Cr. ธรรมมะดีดีกับวันดีดี